Við sonur minn skellihlógum saman áðan, fengum vægast sagt hláturskast!

Sena kvöldsins: Við horfum á söngkeppni framhaldsskólanna.

Mamman: Eigum við að sjá hvort þessir krakkar geta sungið fallega?
Sonurinn: Já... (lagðist á öxlina á mér og við horfum saman.)
Mamman: Æ, hún á nú í einhverjum vandræðum með þetta greyið stelpan.
Sonurinn: (missir áhugann og fer að leika sér)

10 mínútur líða. Mamman horfir á keppnina. Sonurinn leikur sér en snýr sér svo að móður sinni og segir: Mamma, greyið þessi stelpa líka, greyið hún.

Mamman var alveg sammála drengnum og við hlógum okkur máttlaus, því hann er jú svo klár og auðvitað með vel virkt tóneyra...